„BÓG W KRAKOWIE” Dariusza Reguckieg rozgrywa się współcześnie na tle urokliwego, tajemniczego i mistycznego miasta, w którym śledzimy losy jego mieszkańców: młodego polityka, który otrzymuje korupcyjną propozycję; dziewczyny szukającej miłości; stojącej na rozdrożu prawniczki specjalizującej się w sprawach rozwodowych; drobnego złodzieja pragnącego ukraść relikwiarz z Krwią Pańską; małżeństwa nie mogącego doczekać się dziecka; kobiety po przejściach i mężczyzny nie potrafiącego wyzwolić się ze szponów hazardu...

Historie, które zostają ukazane na ekranie mówią o wierze, nadziei, przebaczeniu, poświęceniu, miłości i wolności, ale przede wszystkim o tęsknocie człowieka za Bogiem i Jego Miłosierdziem. Pełen ciepła i dobrych emocji obraz zostaje dopełniony mistrzowskim aktorstwem. Siedem epizodów spaja św. Albert Chmielowski, który jest przewodnikiem widza po mistycznym Krakowie.

Wywiad z Dariuszem Reguckim – reżyserem i scenarzystą filmu (fragmenty)

Andrzej Sobczyk: - Film nosi tytuł Bóg w Krakowie, a opowiada o...?

Dariusz Regucki: - Opowiada o ludzkich historiach, o tym, co składa się na nasze życie, o naszych pragnieniach. Jest w nim grzech, zdrada i pokusa, i parę jeszcze innych rzeczy... Na pewno jest też pragnienie nadziei i miłości. My w filmie mówimy jeszcze głębiej o tej miłości, którą nazywamy wprost – Boże miłosierdzie. Pokazujemy siedem historii, które dzieją się w Krakowie, ale nie tym magicznym, który znamy z folderów turystycznych. Mówimy o Krakowie mistycznym, czyli mieście, w którym żyli błogosławieni, święci, w którym jest wiele miejsc omodlonych. Taki był pomysł na ten film.

A.S.: - Jak widać, film dosłownie przeplata się z życiem. Ale po co w ogóle Ty go stworzyłeś i po co ludzie mają go oglądać?

D.R.: - Można by powiedzieć, że dla doznań estetycznych, dla siebie i tak dalej... I pewnie coś w tym jest. Żyjemy w świecie atakowanym przez hejt w internecie, bombardowani różnymi złymi informacjami. Otóż ja w swoich filmach proponuję trochę inną wizję świata, trochę inną antropologię człowieka, w którą jest wpisane nie tylko zło, ale też dobro. Bo nie może być inaczej. Wychodzę z pewną propozycją, byśmy w swoim życiu szukali sensu, nadziei i piękna. Tego, co temu życiu nadaje smak, zapach, koloryt. To odnajdziecie Państwo w filmie, na który ośmielam się zaprosić. Realizowany był on w Krakowie, mieście, które również samo w sobie ma ten koloryt, to piękno – jest miastem sakralnym i miastem historycznym.

A.S. – (…) To co, zapraszamy?

D.R.: - Tak, zapraszamy! Szanowni Państwo, mam zaszczyt i odwagę zaprosić na film Bóg w Krakowie; film, który na pewno uwrażliwia na piękno, ale też film, w którym niebo spotyka się z ziemią, a ziemia spotyka się z niebem. Serdecznie zapraszam.

ZWIASTUN